The Days Begin

It begins. And once again, in the viewpoint from the end, it will seem that the days just rushed by in one big serving. At one point you might have agonized over the slow passage of time and one moment after, you will stop and contemplate that you have beentaking life so seriously, that you didn't have the time to enjoy it's full potential.

Andito ako ngayon sa lecheng library sa social studies section. Nagpapalipas ng oras wala lang
akong magawa ewan ko ba. Sobra ng busy ang mga araw na ito, isang linggo palang hectic na. At papasok pa ang mga bagong kaklase. Sabi ko, di ako magkakaron ng prejudice dahil ito ay kalaban ko at wala akong magagawa kung ako ay gagamit din nito upang kumilatis ng iba. Kaya lang me leche kaming kaklase, ang hilig magpasikat ngunit ako, isang taong intelektwal, ay hindi na kailangan ng iba upang kumpirmahin ang bagay na nalalaman ko na. Matalino ako, di ko na kailangan ng iba na sabihin sakin iyon dahil nga alam ko na diba? Pumapapel lang yung iba na kailangan pa ng kumpirmasyon ng iba para lang malaman nila na may ganun silang kakayahan.

Wait a minute, was I raving? sorry...

Anyway, on the whole, maganda naman ang simula ng taong ito at di parin ako tumitigil sa pagasa sa isang tao kahit alam ko na ang mangyayari sakin. Kapag umabot ang pag-asa na ito at naging pagnanasa na, kakainin ako nito na tila isang apoy na rumaragasa sa mga tuyong dahon na sinunog ko kahapon nung ako ay naglinis ng aming bakuran. Leche ang init init baka global warming na to.

Tag-ulan na, pero para sakin, tag-araw pa. Sa panahon at sa kalooban.